1) Receptorem adaptującym się w szybki sposób jest receptor węchu.

2) Jeżeli na szybko adaptujący się receptor przez długi czas działa jakiś bodziec, to następuje zanik potencjału tego receptora i zdecydowanie spada częstotliwość generowania impulsów przez ten receptor. Objawia się to np. tak, że gdy przez dłuższy czas znajdujemy się w pobliżu danego zapachu, to po chwili przestajemy go odczuwać, mimo że wciąż jest obecny.