Treść informacji wstępnej:

Jedną z głównych przyczyn wymierania płazów na świecie jest chytrydiomikoza – choroba wywoływana przez mikroskopijnego grzyba Batrachochytrium dendrobatidis. Patogen atakuje naskórek płazów, zwłaszcza na spodniej części ciała. W skórze zakażonych osobników rozwijają się zoosporangia grzyba, a uwalniające się z nich zoospory z łatwością przemieszczają się w wodzie i wnikają w naskórek kolejnych płazów. Zakażenie jest przyczyną silnego nawarstwienia, rogowacenia i łuszczenia się naskórka. Uszkodzona skóra odpada płatami, a na ciele pojawiają się rany. Chytrydiomikoza pierwotnie występowała tylko w Afryce, a do jej rozprzestrzeniania na innych kontynentach przyczynił się człowiek ze względu na handel płazami oraz prowadzenie masowych hodowli płazów. Człowiek wprowadził także obce gatunki płazów do Europy, szczególnie afrykańską platanę szponiastą (Xenopus laevis) i północnoamerykańską żabę ryczącą (Lithobates catesbeianus).

Na podstawie: P. Sura i in., Chytridiomikoza – śmiertelne zagrożenie dla płazów, „Chrońmy Przyrodę Ojczystą” 66(6), 2010.

Treść zadania:

Wyjaśnij, dlaczego silne zrogowacenie skóry płazów spowodowane chytrydiomikozą jest dla nich śmiertelne. W odpowiedzi uwzględnij budowę i funkcjonowanie zdrowej skóry płazów. 

---

 

Rozwiązanie:

Silne rogowacenie i nawarstwianie się skóry sprawia, że staje się ona gruba, sucha i nieprzepuszczalna dla wody i gazów. Tym czasem w normalnej sytuacji, zdrowa skóra płazów jest cienka, wilgotna i przepuszczalna. Ma to niezwykle ważne znaczenie, ponieważ ze względu na taką budowę i swoje silne ukrwienie, a także na małą wydajność płuc, skóra płazów stanowi istotny narząd wymiany gazowej. Rogowacenie ich skóry, spowodowane chytrydiomikozą powoduje, że wydajność wymiany gazowej płazów drastycznie spada, przez co zwierzęta te się duszą.