Na wielkość dzioba darwinek czarnych działał dobór naturalny kierunkowy, ponieważ faworyzował cechę z jednego krańca przedziału. Podczas suszy przeżywały osobniki z wysokim dziobem, co oznacza, że ta cech okazała się korzystna w zmieniających się warunkach środowiska.  Eliminowane były osobniki posiadające dzioby niskie.