Ze względu na hydrofilowy charakter proteoglikanów chrząstki wchodzące w skład stopy przyciągają cząsteczki wody. Podczas chodzenia powstaje siła nacisku na stawy, która amortyzowana jest przez usuwaną z elementów chrzęstnych wodę. Po oderwaniu stopy od podłoża cząsteczki wody ponownie przyłączają się do proteoglikanu, ponieważ nie działa na nie już siła nacisku.