Rozwiązanie:

Operon laktozowy składa się z kilku elementów, w tym promotora, operatora oraz genów strukturalnych związanych z metabolizmem laktozy. W warunkach, gdy nie ma laktozy, represor jest aktywny i wiąże się z operatorem. To uniemożliwia polimerazie RNA dostęp do promotora, co skutkuje zahamowaniem transkrypcji genów strukturalnych tego operonu. Kiedy w środowisku zaczyna brakować glukozy, a obecna jest laktoza, to działa ona jako korepresor, łącząc się z represorem. Związanie laktozy z represorem sprawia, że traci on zdolność do wiązania się z operatorem. W rezultacie polimeraza RNA może swobodnie przyłączyć się do promotora i rozpocząć transkrypcję genów kodujących enzymy rozkładające laktozę. 

---

 

Wyjaśnienie:

Promotor to miejsce na DNA, gdzie RNA polimeraza łączy się, aby rozpocząć proces transkrypcji genu.

Operator to obszar regulatorowy znajdujący się pomiędzy promotorem a genami strukturalnymi. Operator jest miejscem, gdzie białka regulatorowe (np. represor) mogą się przyłączać i wpływać na ekspresje genów.

Geny strukturalne w operonie laktozowym kodują białka związane z rozkładem laktozy.