Metamorfoza żab jest związana z dostosowaniem się do życia w dwóch różnych środowiskach: wodnym jako kijanka i lądowym jako dorosła żaba. Kijanka oddycha za pomocą skrzeli, ale w trakcie metamorfozy dochodzi do przebudowy układu oddechowego. Pojawiają się workowate płuca, czyli  struktury umożliwiające oddychanie powietrzem atmosferycznym.  U kijanki zaczynają pojawiać się tylne i przednie kończyny, a ogonek, który jest niezbędny do pływania, zaczyna zanikać. Kończyny stają się coraz silniejsze i umożliwiają żabie przemieszczanie się na lądzie.