Podane przykłady są narządami homologicznymi, ponieważ wszystkie mają ten sam plan budowy wewnętrznej, jednak znacznie różnią się wyglądem zewnętrznym i funkcjami, wynikającymi z przystosowań do danego środowiska. Ciernie kaktusa są zredukowanymi liśćmi, co pozwala ograniczyć transpirację, a dodatkowo chronią roślinę przed roślinożercami. Liście spichrzowe kapusty pełnią funkcje asymilacyjne oraz magazynują wytworzone substancje odżywcze. Liście pułapkowe dzbanecznika służą do łapania i trawienia przez roślinę owadów, jako dodatkowego źródła azotu. Wąsy czepne groszku są liśćmi przekształconymi w narząd umożliwiający przytrzymywanie się podpór przez roślinę.