Przykładowe rośliny, które można porównać w prezentacji.

Języcznik zwyczajny:

Liście: Duże, podłużne ciemnozielone liście zaostrzone na końcach. Cechą odróżniającą ten gatunek od innych paproci jest niepowcinany brzeg liści. Latem na spodniej stronie dojrzałych liści znajdują się zarodnie rosnące w równoległych szeregach. Młode listki zwinięte w charakterystyczny ślimak.

Kłącze: krótkie pokryte łuskami.

Korzenie: niewielka ilość drobnych korzeni.

Uwaga: W Polsce roślina objęta ścisłą ochroną, nie należy jej zrywać. Można ją znaleźć w rezerwatach.

 

Wietlica samicza:

Liście: jasnozielone, do 100 cm długości, pierzaste ostro zakończone, ogonki liści krótkie. W lecie na spodniej stronie liści paproć wytwarza zarodnie w dwóch rzędach wzdłuż liści.

Kłącze:  krótkie, poziome kłącze.

Korzenie: niewielka ilość drobnych korzeni.

Uwaga! Roślinę bez trudu można znaleźć w wilgotnych i cienistych lasach.

 

Sosna zwyczajna:

Korzenie: system korzeniowy z silnie rozbudowanym korzeniem głównym, korzenie boczne również bardzo rozwinięte.

Pień: średnio osiąga wysokość 15-20 metrów wysokości.

Liście: sztywne ostro zakończone igły zebrane w pęczki po 5 sztuk.

Szyszki: małe, o jajowatym kształcie, młode przyjmują fioletową barwę, która z czasem zmienia się na brązową.

 

Świerk pospolity:

Korzenie: płytki, ale rozbudowany systemem korzeniowym.

Pień: średnio osiąga wysokość 30-40 metrów wysokości.

Liście: krótkie maksymalnie 3 cm igły ostro zakończone.

Szyszki: zwisające brązowe szyszki osiągające maksymalnie 15 cm długości.

Porównanie ogólne:

• paprocie nie wytwarzają szyszek,
• paprocie posiadają duże rozbudowane liście, natomiast rośliny nagonasienne posiadają zredukowane liście w postaci igieł,
• rośliny nagonasienne wytwarzają kwiatostany, paprocie nie wytwarzają kwiatów,
• łodyga paproci zazwyczaj znajduje się pod ziemią w postaci kłącza, natomiast rośliny nagonasienne posiadają sztywną długą łodygę zwaną pniem,
• rośliny nagonasienne posiadają zazwyczaj bardzo rozbudowany system korzeniowy składający się z korzenia głównego i korzeni bocznych, paprocie posiadają niewielkie płytkie korzenie.