Wykaż zależność między budową skóry a jej funkcjami. 4.57 gwiazdek na podstawie 7 opinii
  1. Liceum
  2. 2 Klasa
  3. Biologia

Wykaż zależność między budową skóry a jej funkcjami.

1
 Zadanie

2
 Zadanie
3
 Zadanie

Budowa skóry ściśle wiąże się z jej funkcjami. Dzięki temu, że skóra stanowi ciągłą, nieprzepuszczalną (w obrębie najbardziej zewnętrznej warstwy naskórka) dla wody powłokę możliwa jest ochrona organizmu przed różnego rodzaju urazami oraz utratą wody. Znajdujące się w waratwie rozrodczej komórki barwnikowe zapobiegają z kolei przed szkodliwym działaniem promieni UV. W innych komórkach warstwy rozrodczej, pod wpływem światła słonecznego, dochodzi do powstania witaminy D3. Znajdujące się w skórze naczynia krwionośne biorą udział w termoregulacji. Kiedy temperatura ciała spada, naczynia krwionośne skóry zwężają się (co zmniejsza straty ciepła). Jeśli zaś temperatura  ciała rośnie, naczynia krwionośne ulegają rozszerzeniu (co umożliwia wypromieniowanie nadmiaru ciepła). Gruczoły, będące wytworami naskórka również odpowiedzialne są za pewne funkcje skóry. Wraz z potem, wydzielanym przez gruczoły potowe, organizm wydala przez skórę substacje zbędne i szkodliwe tj. mocznik, nadmiar wody i soli mineralnych. Z kolei gruczoły łojowe i mlekowe wydzielają kolejno łój i mleko. Dzięki obecności w skórze licznych receptorów, m.in. termicznych i mechanicznych, możliwe jest odbieranie bodźców pochodzących ze środowiska zewnętrznego. Skóra w niewielkim stopniu bierze także udział w wymianie gazowej. 

DYSKUSJA
user profile image
Gość

0

2017-10-08
Dzieki za pomoc
Informacje
Biologia na czasie 2. Zakres rozszerzony
Autorzy: Franciszek Dubert, Ryszard Kozik, Stanisław Krawczyk
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile image

Monika

2967

Nauczyciel

Masz wątpliwości co do rozwiązania?

Wiedza
Dodawanie pisemne

Krok po kroku jak wykonywać dodawanie pisemne:

  1. Składniki zapisujemy jeden pod drugim tak, by cyfry jedności tworzyły jedną kolumnę, cyfry dziesiątek – drugą, cyfry setek – trzecią, itd. (czyli cyfry liczb wyrównujemy do prawej strony), a następnie oddzielamy je poziomą kreską.

    dodawanie1
     
  2. Dodawanie prowadzimy od strony prawej do lewej. Najpierw dodajemy jedności, czyli ostatnie cyfry w dodawanych liczbach – w naszym przykładzie będzie to 9 i 3. Jeżeli uzyskana suma jest większa od 9, to w kolumnie jedności pod kreską piszemy cyfrę jedności tej sumy, a pozostałą cyfrę sumy przenosimy do kolumny dziesiątek.
    W naszym przykładzie mamy $$9 + 3 = 12$$, czyli w kolumnie jedności piszemy 2, a 1 przenosimy do kolumny dziesiątek.

    dodawanie2
     
  3. Następnie dodajemy dziesiątki naszych liczb wraz z cyfrą przeniesioną i postępujemy jak poprzednio, czyli jeśli uzyskana suma jest większa od 9, to w kolumnie dziesiątek piszemy cyfrę jedności tej sumy, a pozostałą cyfrę sumy przenosimy do kolumny setek.
    W naszym przykładzie otrzymamy: $$1 + 5 + 6 = 12$$, czyli w kolumnie dziesiątek piszemy 2, a 1 przenosimy do kolumny setek.

    dodawanie3
     
  4. Dodajemy cyfry setek wraz z cyfrą przeniesioną i wynik zapisujemy pod kreską.
    W naszym przykładzie mamy: $$1+2+1=4$$ i wynik ten wpisujemy pod cyframi setek.

    dodawanie4
     
  5. W rezultacie opisanego postępowania otrzymujemy wynik dodawania pisemnego.
    W naszym przykładzie sumą liczb 259 i 163 jest liczba 422.

Kwadraty i sześciany liczb

Iloczyn jednakowych czynników możemy zapisać krócej - w postaci potęgi.

  1. Iloczyn dwóch takich samych liczb (czynników) nazywamy kwadratem tej liczby (czynnika) lub mówimy, że dana liczba (czynnik) jest podniesiona do potęgi drugiej.
    Przykład:
    $$5•5=5^2 $$, czytamy: „kwadrat liczby pięć” lub „pięć do potęgi drugiej”

  2. Iloczyn trzech takich samych czynników nazywamy sześcianem tej liczby (czynnika) lub mówimy, że dana liczba (czynnik) jest podniesiona do potęgi trzeciej.
    Przykład:
    $$7•7•7=7^3$$, czytamy: „sześcian liczby siedem” lub „siedem do potęgi trzeciej”

  3. Gdy występuje iloczyn więcej niż trzech takich samych czynników mówimy, że dana liczba (czynnik) jest podniesiony do potęgi takiej ile jest czynników.
    Przykład:
    $$3•3•3•3•3=3^5 $$, czytamy: „trzy do potęgi piątej”

    $$2•2•2•2•2•2•2=2^7 $$, czytamy: „dwa do potęgi siódmej”
     

potegi-nazewnictwo
Zobacz także
Udostępnij zadanie