IDENTYFIKACJA ODCISKÓW PALCÓW

- opiera się na tym, że nie ma dwóch identycznych odcisków palców. Każda osoba ma inny, indywidualny wzór odcisku palca, który nie zmienia się w ciągu życia

- jest najstarszą metodą identyfikacji osób (była używana przez starożytnych Babilończyków i Chińczyków)

- najstarsze techniki pobierania odcisków palców polegają na pokryciu palca tuszem (atramentem) i odbiciu go na kartce, z kolei najnowocześniejszą i najczęściej używaną techniką jest FTIR (spektroskopia w podczerwieni)

- innymi, mniej popularnymi metodami pobierania odcisków palców są: metoda ultradźwiękowa oraz metoda termiczna

 

PORÓWNANIE BUDOWY I UKŁADU ZĘBÓW

- identyfikacją osób na podstawie zębów zajmują odontolodzy

- zęby są trwalsze od kości (nie ulegają spalenia), dlatego na ich podstawie możliwa jest identyfikacja szczątek

- specjaliści biorą pod uwagę charakterystyczne cechy uzębienia:  kształt zębów oraz ich wielkość; układ zębów w szczęce i żuchwie; położenie żuchwy względem szczęki; nieprawidłowości w budowie zębów, szczęki i żuchwy; deformacje; ubytki, choroby itp.; ślady po leczeniu stomatologicznym; starcia zębów, ukruszenia i inne urazy.

- obecnie wiele osób posiada kartoteki dentystyczne, które pomocne są w identyfikacji (także na podstawie zdjęć RTG ukazujących kości czaszki)

- ze względu na problemy z identyfikacją zwłok naukowcy opracowali specjalny chip (RFID), który umieszcza się wewnątrz zęba. Mikroprocesor może być bez problemu założony np. wypełnieniu zęba trzonowego (nawet u dzieci) a u osób starszych – w protezie.