Ewolucja:

- darwinka duża (Geospiza propinqua) została wyodrębniona z gatunku darwinka grubodzioba (Geospiza conirostris)

- darwinka szydłodzioba (Geospiza acutirostris) została wyodrębniona z gatunku darwinka ostrodzioba (Geospiza difficilis)

- darwinka północna (Geospiza septentrionalis) została wyodrębniona z gatunku darwinka ostrodzioba (Geospiza difficilis)

- owadziarka szara (Certhidea fusca) została wyodrębniona z gatunku owadziarka zielona (Certhidea olivacea)

- ewolucja zięby namorzynowej na skutek izolacji. Zamieszkuje ona wyspę Isabela. Populacja liczy tylko 100 osobników. Składają się na nią dwie grupy oddzielone od siebie 60-kilometrowym obszarem lawy. Jedna grupa liczy 80, a druga - 20 osobników. Osobniki tych grup nie mogą się krzyżować, dlatego gatunkowi grozi wyginięcie na skutek izolacji. Osobniki jednej grupy nie rozpoznają i nie reagują na śpiew ptaków z drugiej grupy. Poza tym naukowcy zauważyli różnice genetyczne oraz morfologiczne. Twierdzi się zatem, że powstały dwa nowe gatunki. 

- 1981 roku powstał nowy gatunek zięby Darwina nazwany tymczasowo Wielkim Ptakiem. Powstał on ze skrzyżowania gatunku Darwinka czarna (Geospiza fortis) zamieszkującego wyspę Daphne oraz przybyłego na wyspę ptaka. Po wykonaniu badań krwi okazało się, że przybyszem był gatunek Geospiza conirostris, czyli Darwinka grubodzioba. Ptak dotarł do Daphne z wyspy Española położonej około 100 kilometrów od Daphne.

 

Zróżnicowanie na Galapagos:

Wszystkie gatunki mają podobny kształt ciała, krótki ogon i zaokrąglone skrzydła. Różnią się wielkością i pobieranym pokarmem. 

Gatunki: 

Rodzaj	Gatunek	Zdjęcie
Geospiza	darwinka grubodzioba (Geospiza conirostris)
	darwinka ostrodzioba (Geospiza difficilis)
	darwinka czarna     (Geospiza fortis)
	darwinka mała        (Geospiza fuliginosa)
	darwinka wielkodzioba (Geospiza magnirostris)
	darwinka kaktusowa (Geospiza scandens)
	Geospiza parvula
Camarhynchus	kłowacz mały (Camarhynchus parvulus)
	kłowacz papugodzioby (Camarhynchus psittacula)
	kłowacz ciemnogłowy (Camarhynchus pauper)
	kłowacz kaktusowy (Camarhynchus pallidus)
	kłowacz namorzynowy (Camarhynchus heliobates)
Certhidea	owadziarka zielona (Certhidea olivacea)
Pinaroloxias	kokośnik (Pinaroloxias inornata)

 

Obecne zagrożenia:

Dwa spośród 14 gatunków zagrożone są wyginięciem:

- zięba owadożerna (owadziarka) (zamieszkuje wyspę Floreana) - populacja liczy około 1620 osobników.
- kłowacz namorzynowy (gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem) - jego zasięg jest ograniczony do wschodnich i zachodnich wybrzeży lasów namorzynowych wyspy Isabela. Przyczyną jest izolacja geograficzna osobników należących do dwóch populacji (patrz wyżej).

Do spadku liczebności populacji tych gatunków przyczyniają się larwy much Philornis downsi. Atakują one gniazda zięb zamieszkujących Wyspy Galapagos i pasożytują na pisklętach, żywiąc się ich krwią.