W skład narządu wzroku wchodzą trzy elementy: gałka oczna, aparat ochronny gałki ocznej oraz aparat ruchowy gałki ocznej.

Gałka oczna to okrągła struktura występująca parzyście i położona w oczodołach. Jej wnętrze wypełna płyn o galaretowanej strukturze, zwany ciałem szklistym. Gałka oczna otoczona jest trzema błonami, wewnętrzna to siatkówka, środkowa - naczyniówka, zewnętrzną natomiast jest twardówka. Na siatkówce znajdują się receptory: czopki i pręciki. Ich największe skupienie nazywane jest plamką żółtą. W przedniej części, nieprzezroczysta twardówka przechodzi w przezroczystą rogówkę. Pod rogówką, również w przedniej części gałki ocznej, znajduje się przednia komora oka wypełniona płynem. Kolejnym elementem (idąc do wnętrza gałki ocznej) jest zabarwiona na określony kolor tęczówka, będąca częścią naczyniówki. Tęczówka posiada w swojej centralnej części otwór, czyli źrenicę. Za źrenicą natomiast znajduje się dwuwypukła soczewka. Receptory znajdujące się na siatkówce przetwarzają bodźce świetlne na impulsy nerwowe, które są przesyłane do mózgu za pomocą nerwu wzrokowego. Miejsce odchodzenia nerwu wzrokowego od siatkówki to plamka ślepa.

W skład aparatu ochronnego gałki ocznej wchodzą brwi i rzęsy, które zatrzymują pył i kurz. Dostęp światła do gałki ocznej regulowany jest za pomocą powiek - górnej i dolnej, które dodatkowo chronią gałki oczne przed urazami i rozprowadzają łzy. Łzy wytwarzane są przez gruczoł łzowy i wyprowadzane na zewnątrz przewodem nosowo-łzowym. Spojówka, będąca błoną śluzową, wyścieła wnętrze powiek oraz część gałki ocznej.

Aparat ruchowy gałki ocznej to 6 mięśni, które mają swoje przyczepy z jednej strony do powierzchni gałki ocznej, z drugiej zaś do ściany oczodołu.