Historia
 
Poznać przeszłość. Wiek XX. Zakres podstawowy. (Podręcznik)
 
Autorzy: Stanisław Roszak, Jarosław Kłaczkow
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania: 2014
Przedstaw kolejne fazy kampanii polskiej 4.29 gwiazdek na podstawie 7 opinii

Kolejne fazy kampanii polskiej w 1939 r. :

  • Poczatek wojny polsko - niemieckiej nastąpił 1 września 1939 r., gdy o godz. 4:45 pancernik "Schleswig - Holstein" rozpoczął ostrzał Westerplatte . Obrona polskiego wybrzeża, odizolowana od całości działań wojennych nie posiadała większego znaczenia militarnego, ale miała istotny wymiar polityczny i moralny. Tylko jeden dzień bronili się pracownicy Poczty Polskiej w Gdańsku . Zaledwie 50 pocztowców dowodzonych przez ppor. Konrada Guderskiego poddało się, gdy gmach poczty został podpalony niemieckimi miotaczami ognia.
  • Równocześnie wojsko niemieckie (hen. von Reichenaua, von Blaskowitza, gen. Lista) zaatakowało granice Polski głównie od południa i północnego zachodu. Spowodowało to wycofanie się w głąb kraju broniących Polski armii: Pomorze (gen. Władysław Bortnowski), Kraków (gen. Antoni Szylling), Poznań (gen. Tadeusz Kutrzeba), Łódź (gen. Juliusz Rómmel).
  • Od początku walk inicjatywa należała do liczniejszej i lepiej uzbrojonej armii niemieckiej, która liczyła ok. 1,8 mln żołnierzy, 2900 czołgów, 4000 samolotów. Wojsko polskie odpowiednio: 1 mln żołnierzy, 600 czołgów, 380 samolotów. 
  • W efekcie przewagi niemieckiej już w nocy z 4 na 5 września 1939 r. rozpoczęto ewakuację rządu RP z Warszawy.
  • Przez pierwsze trzy dni trwała tzw. bitwa graniczna. Mimo bohaterskiej postawy Polaków m.in. pod Mokrą , gdzie Niemcy stracili wiele czołgów, polska linia obrony została przerwana w kilku miejscach. Żołnierze polscy nie poddawali się, stawiali przeciwnikowi zaciekły opór. 
  • Przykładem wielkiego bohaterstwa Polaków była obrona Wizny (7 - 10 września 1939 r.). 720 Polaków dowodzonych przez kpt. Władysława Raginisa przez trzy dni powstrzymywało natarcie dwóch niemieckich dywizji pancernych. Obrona Wizny określana jest także mianem "polskich Termopil", ponieważ w trakcie walk zginęła większosć obrońców.
  • Największą batalią wojny obronnej Polski była bitwa nad Bzurą (9 - 22 września 1939 r.), która wstrzymała atak na Warszawę, ale nie mogła zmienić losów tej fazy wojny. Wojsko dowodzone przez generałów: Tadeusza Kutrzebę i Władysława Bortnowskiego prowadziły walki aż do 22 września. W bitwie nad Bzurą zginęło 15 tys. polskich żołnierzy, a 100 tys. dostało się do niemieckiej niewoli. 
  • Warszawa broniła się do 28 września 1939 r. Decyzję o poddaniu się stolicy spowodowała wzrastająca liczba ofiar wśród ludności cywilnej oraz brak perspektyw na jakąkolwiek pomoc mocarstw zachodnich. 
  • Dłużej niż stolica bronił się Modlin - do 29 września oraz Hel - do 2 października.
  • W dniach od 2 - 5 października Samodzielna Grupa Operacyjna "Polesie" gen. Franciszka Kleeberga stoczyła ostatnią w tej kampanii bitwę - pod Kockiem .
  • To starcie zakończyło wojnę obronną Polski, rozpoczynając zarazem nowy etap walki z Niemcami i ich sojusznikami - wojnę konspiracyjną, partyzancką.