Historia
 
Wczoraj i dziś 6 (Podręcznik)
 
Autorzy: Grzegorz Wojciechowski
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania: 2014
Omów zasługi Józefa Piłsudskiego i Romana 4.5 gwiazdek na podstawie 10 opinii

Omów zasługi Józefa Piłsudskiego i Romana

1 Zadanie
2 Zadanie
3 Zadanie
4 Zadanie

Zasługi Józefa Piłsudskiego oraz Romana Dmowskiego dla Polski:

Józef Piłsudski - żył w latach 1867-1935, polski mąż stanu, Naczelnik Państwa, marszałek. Od 1892 roku działał w PPS, zasłyną jako wydawca gazety "Robotnik". W 1905 roku tworzył Organizację Bojową PPS, był również przywódcą PPS-Frakcji Rewolucyjnej. Od 1908 roku organizował ruch strzelecki w Galicji. Twierdził, że w I wojnie światowej Polacy powinni oprzeć się na Austrii. Józef Piłsudski był twórcą oraz dowódcą Pierwszej Brygady Legionów. W 1917 roku został uwięziony na skutek tzw. kryzysu przysięgowego. Po zwolnieniu z Magdeburga 10 listopada 1918 roku objął najwyższą władzę w Królestwie Polskim. 22 listopada 1918 roku objął urząd Tymczasowego Naczelnika Państwa. W latach 1919 - 1922 sprawował funkcję Naczelnika Państwa. Popierał federację Polski z Ukrainą, Białorusią i Litwą, dążył do odsunięcia Rosji jak najdalej na wschód. W 1920 roku mianowany marszałkiem, dowodził w bitwie polsko-bolszewickiej pod Warszawą. W 1926 roku dokonał zamachu majowego wprowadziwszy rządy autorytarne w kraju. Kilkakrotnie sprawował urząd premiera. Był ministrem spraw wojskowych i generalnym inspektorem sił zbrojnych. W polityce zagranicznej Polski postulował równowagę między Niemcami a ZSRR. 

Roman Dmowski - żył w latach 1864-1939, był czołowym polskim ideologiem i przywódcą narodowej demokracji. Głosił potrzebę szerzenia oraz umacniania polskiej świadomości narodowej we wszystkich warstwach społecznych, zwłaszcza w mieszczaństwie i chłopstwie. Postulował solidarność narodową, walkę z obcymi wpływami (zwłaszcza żydowskimi). Od 1895 roku był wydawcą "Przeglądu Wszechpolskiego" we Lwowie. Współtwórca Stronnictwa Narodowo - Demokratycznego. Od 1905 wyrażał gotowość współpracy z Rosją. W 1908 roku w książce pt. "Niemcy, Rosja i kwestia polska" przedstawił tezę o większym zagrożeniu Polaków ze strony Niemiec niż Rosji. Uważał, że Niemcy są na wyższym poziomie cywilizacyjnym niż Rosjanie. Na początku I wojny światowej zwolennik orientacji antyniemieckiej. W 1917 roku został prezesem Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu, opowiadającego się po stronie Ententy. W 1919 był delegatem Polski na konferencję pokojową w Paryżu, podczas której uparcie ubiegał się o przyłączenie Pomorza, Warmii, Mazur oraz Śląska do Rzeczypospolitej. W niepodległej Polsce sprawował  funkcję ministra spraw zagranicznych w rządzie Wincentego Witosa. Po zamachu majowym założył Obóz Wielkiej Polski, który sprzeciwiał się autorytarnym rządom sanacji. Autor słynnej książki pt. "Myśli nowoczenego Polaka".