Autorzy:Stanisław Roszak, Jarosław Kłaczkow
Wydawnictwo:Nowa Era
Rok wydania:2014
Scharakteryzuj politykę okupacyjną III4.61 gwiazdek na podstawie 13 opinii

Polityka okupacyjna III Rzeszy

W wyniku działań wojennych prowadzonych w latach 1939 - 1942 w rękach Niemców i ich sojuszników znalazła się prawie cała Europa. Od samego początku władzom okupacyjnym zależało, aby podbite społeczeństwa w pełni podporządkowały się narzuconym postanowieniom okupantów i aby wnosiły istotny wkład w umocnienie niemieckiego potencjału militarnego poprzez wydajną pracę w fabrykach, dostarczanie niemieckim żołnierzom płodów rolnych oraz walkę u boku Wehrmachtu. Metody, za pomocą których egzekwowano te zasady były zróżnicowane i zależały od planów, jakie wobec danego terenu mieli Niemcy.

Okupacja krajów Europy Wschodniej - Polski, Jugosławii oraz ZSRR - znacznie różniła się od okupacji Europy Zachodniej. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej politykę ekspansji w kierunku wschodnim Nimecy usprawiedliwiali koniecznością zdobycia "Lebensraumu", czyli "przestrzeni życiowej" na wschodzie kontynentu. Planowali zajęcie dla rasy germańskiej terenów europejskich rozciągających się od jeziora Ładoga na północy do Morza Czarnego na południu. W tym celu przygotowali szczegółowy plan osiedleńczy i germanizacyjny, tzw. "Generalny Plan Wschodni" (GPW), który zakładał wymordowanie lub przesiedlenie za Ural ludności słowiańskiej z obszarów Polski, Ukrainy, Białorusi i Rosji. Jedynie nieliczne grupy miały zostać poddane germanizacji. Zamierzano pozostawić kilka milionów Słowian w celu wykorzystania ich do niewolniczej pracy. Do całkowitej zagłady przeznaczono natomiast wszystkich Żydów oraz Romów.  

Podjecie przez Hitlera w styczniu 1942 r. decyzji o "ostatecznym rozwiązaniu kwestii żydowskiej" (Endlösung) - zapoczątkowało najtragiczniejszy okres w dziejach narodu żydowskiego. Akcja eksterminacji prowadzona w latach 1942 - 1943, polegała na wywożeniu Żydów do obozów zagłady, gdzie mordowano ich przy pomocy gazu - cyklonu B i spalin samochodowych. Dokonywano tego m.in. na terenie obozów w Oświęcimiu - Brzezince, Treblince, Bełżcu, Chełmie i Sobiborze. W wyniku niemieckiej polityki eksterminacji śmierć poniosło ok. 6 mln Żydów z całej Europy, w tym ok. miliona dzieci. 

Mieszkańców Europy Wschodniej, przede wszystkim przedstawicieli inteligencji i duchowieństwa zamierzano przekształcić w bezwolnych robotników pracujących na potrzeby "rasy panów". Na terenie GG zlikwidowano szkolnictwo średnie i wyższe, a na terenach włączonych do Rzeszy również podstawowe. Wykorzystując niewyobrażalny terror, masowe, publiczne egzekucje, pacyfikacje i wywózki do obozów koncentracyjnych - starano się złamać wszelkie próby sprzeciwu i wymusić posłuszeństwo wobec nowych władz (Akcja AB, Sonderaktion Krakau). Niemcy prowadzili ponadto na podbitych ziemiach rabunkową politykę gospodarczą. Chłopów pod groźbą surowych kar, z karą śmierci włącznie zmuszano do oddawania na rzecz Niemiec wyznaczonych kontyngentów żywności, a robotników wykorzystywano w zakładach produkujacych na potrzeby niemieckiego przemysłu zbrojeniowego. Setki Polaków wywożono do przymusowej pracy w fabrykach i gospodarstwach rolnych III Rzeszy.