Autorzy:Stanisław Banaszkiewicz, Magdalena Kołodziejska, Elżbieta Megiel, Grażyna Świderska
Wydawnictwo:Nowa Era
Rok wydania:2015
Fenoloftaleina w wodnym roztworze o 8,34.6 gwiazdek na podstawie 10 opinii

Roztwór NaOH:

`V=100cm^3=0,1dm^3`

`c=0,1(mol)/(dm^3)`

Obliczmy liczbę moli wodorotlenku sodu:

`1dm^3----0,1mol`

`0,1dm^3----n_(NaOH)`

`n_(NaOH)=(0,1dm^3*0,1mol)/(1dm^3)=0,01mol`

Równanie reakcji dysocjacji: 

`NaOHstackrel(H_2O)(harr)Na^(+)+OH^-`

więc zakładając całkowitą dysocjację: `n_(NaOH)=n_(OH^-)=0,01mol`

 

Roztwór HCl:

`V=50cm^3=0,05dm^3`

`c=0,2(mol)/(dm^3)`

Obliczmy liczbę moli kwasu solnego:

`1dm^3----0,2mol`

`0,05dm^3----n_(HCl)`

`n_(HCl)=(0,05dm^3*0,2mol)/(1dm^3)`

Równanie reakcji dysocjacji:

`HClstackrel(H_2O)(harr)H^(+)+Cl^-`

więc zakłądając całkowitą dysocjację: `n_(HCl)=n_(H^+)=0,01mol`

 

Równanie reakcji kationów wodoru i anionów wodorotlenkowych:

`H^(+)+OH^(-)->H_2O`

Z powyższych obliczeń wynika, że liczby moli kationów wodoru i anionów wodorotlenkowych są sobie równe, więc roztwór będzie miał odczyn obojetny, więc pH=7

Zatem roztwór będzie bezbarwny, fenoloftaleina nie zabarwi się na malinowo.